ontwerp & realisatie >> edening

groene gezichten

Groen gezicht: Peter Alblas

Peter Alblas

terwijl de mens van alles bouwt, pakt de natuur daar waar hij kan zijn kansen om weer tot expressie te kunnen komen

Vandaag heb ik een afspraak met Peter Alblas. Hij vindt het leuk als we ons gesprek beginnen op een bankje aan de groene loper. Hij heeft keuze in overvloed als het gaat over bijzondere plekken in Maastricht. Toch kiest hij bewust voor deze locatie. Iets verderop ligt een stuk terrein van vier hectare grond dat hij samen met kinderen van de Nutsschool heeft ingezaaid met bloemenmengsels, speciaal voor de solitaire bijen (zie: Groene loper krijgt bijenlint). Bijen zorgen ervoor dat we kunnen eten, want zij bestuiven bloemen en planten. Er zijn in totaal zo’n 360 bijensoorten en in Maastricht hebben we er ongeveer 180. Mede door Peter, die werkzaam is bij het CNME, is deze oppervlakte niet met saai gras ingezaaid, maar met een zaadmengsel die de biodiversiteit en het woon- en leefklimaat van Maastricht-Oost heeft verbeterd. Maastrichtenaren hebben tijdens het fietsen al kunnen genieten van prachtige planten als klaprozen, kamille, wilde cichorei, slangenkruid en zelfs de wouw. Het is niet alleen voor ons leuk, het is vooral leuk voor de bijen. Die hebben nu het hele jaar rond te eten.

"Ik hou van de stad", zegt hij blij en uitbundig. "Terwijl de mens van alles bouwt, pakt de natuur daar waar hij kan zijn kansen om weer tot expressie te kunnen komen. De natuur redt zich wel. Het is eerder de vraag of de mens het wel gaat redden door zijn eigen toedoen." Peter zegt dit heel neutraal en zonder enig oordeel. Al zittende op ons bankje fietsen er geregeld bekenden van hem voorbij. Het is duidelijk dat hij veel mensen kent. Dit kan ook niet anders. Hij verzorgt nu al vele jaren educatieve rondleidingen en lessen in en rondom Maastricht.

Als ik hem vraag waar de verwondering voor de natuur begon, moet hij bekennen dat het zaadje werd gelegd door zijn moeder. Zijn moeder nam hem al mee in de wondere wereld van de natuur toen hij nog heel jong was. Ook bij zijn opa en oma ging hij mee aardappelen rooien en hij kreeg van hen pootaardappeltjes om in zijn eigen tuin aan de slag te gaan. Peter had al op zesjarige leeftijd zijn eigen tuintje, dat hij op eigen initiatief aanlegde met gevonden materialen uit zijn woonomgeving. Hij woonde in een nieuwbouwwijk en daar was het makkelijk om aan materialen zoals weggegooide planten en stenen te komen om zo een leuk tuintje aan te kunnen leggen. Hij gaf ook geregeld rondleidingen. Later toen hij wat ouder werd, ging hij ook met vriendjes wat meer op onderzoek uit. Hij trok dan de natuur in om op zoek te gaan naar vogels. Het maakte niet uit wat voor weer het was, het aantreffen van een bijzondere vogelsoort maakte alles weer goed.

Als kleine jongen droomde hij ervan boswachter, aardappel- of komkommerteler te worden. Hij koos ervoor om naar de landbouwhogeschool te gaan in Wageningen. Later verruilde hij deze opleiding voor de Pabo. De kennis en ervaringen van hemzelf en van beide opleidingen vormden een gouden mix, die hem hebben gebracht waar hij nu staat. Als hij het heeft over welke ambities hij nog heeft, dan wil hij graag het gebied rondom het ziekenhuis biodivers en beleefbaar maken. Hij is tevreden op werk en privé gebied. Hij volgt zijn hart en via de natuur verbindt hij zich met zijn omgeving.

We verlaten ons bankje en Peter neemt me mee over het terrein waar de uitzaaiingen plaatsvonden. Hij weet bij elke vierkante meter wel iets moois te vertellen over wat hij daar aantreft. Hij wijst bijzondere planten aan en holletjes waar bijen zich hebben genesteld. Hij vertelt dat deze voedselrijke kale onbegroeide grond zich perfect leent voor de groei van bloemen. Door op tijd in te zaaien en goed te beheren is hier zeker voor de komende onbebouwde jaren een bloemrijke biodiverse oase te ontwikkelen. Hij wijst kale plekken aan waar sprinkhanen in de zomer kunnen gaan zonnen en bosjes waar ze beschutting kunnen zoeken.

Na de rondleiding ben ik enthousiast over wat CNME in samenwerking met diverse partijen hier voor moois heeft gerealiseerd. Het zou mooi zijn als er wat meer waardering zou zijn voor dit soort aanplanting in plaats van de nu nog vaak verkozen grasvelden. Ik ben in ieder geval overtuigd en vooral door de prachtige dieren (insecten) avonturen die ik vandaag gehoord heb.

Collage Peter Alblas

Voor meer informatie over CNME: www.cnme.nl

Door: Frederique Pronk