ontwerp & realisatie >> edening

groene gezichten

Groen gezicht: Karin Durlinger

Karin Durlinger

ik hoop via de tuin mensen te kunnen inspireren zodat ze meer tot zichzelf te komen

Via via word ik geattendeerd op een nieuw groen initiatief. Karin Durlinger is de initiatiefneemster van deze tuin en neemt een bescheiden rol in als ik haar voorstel om haar te interviewen. Ze weet niet of het interessant genoeg is om de tuin onder de aandacht te brengen omdat er nog zo veel moet gebeuren. De tuin genaamd De Witte Dovenetel ligt naast de mergelweg 441. Wanneer ik arriveer in deze mooie tuin ben ik verrast. De tuin heeft een heel natuurlijk karakter. Doordat Karin goed kijkt en voelt wat er kan en mag gebeuren in de tuin, krijgen ook wilde planten de ruimte zich zichtbaar te maken die anders zouden verdwijnen. Heel in het klein plant of zaait ze af en toe wat eetbare planten en bomen, maar ze vallen amper op waardoor het een heel natuurlijk evenwicht behoudt.

Het bijzondere is dat Karins opa vroeger groenteboer was op dit stuk grond. Toen Karin zo’n vier jaar geleden haar eerste schep in deze grond stak voelde het als thuiskomen en begreep ze niet waarom ze dit avontuur niet eerder was aangegaan. In haar jeugd speelde de natuur altijd een grote rol. Ze speelde graag buiten en haar ouders waren echte natuurliefhebbers, waardoor ze met het gezin veel de natuur opzochten. Door haar studie raakte ze langzamerhand vervreemd van de natuur. Gelukkig heeft ze nu weer de smaak te pakken. De tuin biedt haar enorm veel plezier en ook nog eens een goede gezondheid. Twee middagen probeert ze vrij te houden om in de tuin aanwezig te zijn. De andere dagen werkt ze met veel plezier als programmeur in het AZM.

Karin vertelt dat ze net een opleiding heeft afgerond bij Jasmijn Devens van het Wilgenroosje. Het was een éénjarige geneeskrachtige kruiden opleiding waar ze veel heeft geleerd over medicinale kruiden. Daarnaast volgde ze ook de opleiding van Permacultuur School Nederland. Deze opleidingen hebben haar nieuwe inzichten gegeven en ze kiest daarom voor een zo natuurlijk mogelijke aanpak. Paden in de tuin zijn zichtbaar gemaakt door het een beetje bij te snoeien en maaien. Tussen de paden laat Karin zo veel mogelijk ruimte voor stukjes begroeiing die hun eigen gang mogen gaan. Het levert mooie planten op waar Karin heerlijke thee van kan maken. Ze heeft haar vertrouwde theeën ingeruild voor kruidenthee uit eigen tuin, veel lekkerder en gezonder! Zo probeert ze in kleine stapjes haar gebruik van verpakkingen te reduceren.

Karin wil de tuin tot een plek maken waar mensen echt welkom zijn. Een plek waar ruimte is om gewoon te genieten, maar ook voor het realiseren van bijvoorbeeld yoga lessen, schilder cursussen of meditatie momenten. Ze hoopt via de tuin mensen te inspireren zodat ze een meer natuurlijke manier van leven krijgen en meer tot zichzelf te komen. Ze wil dit niet doen door te gaan verkondigen, maar gewoon door zelf een voorbeeld te zijn. Wat mensen willen oppakken bepalen ze zelf. Forceren heeft geen zin want verduurzaming komt van binnenuit. Ze vind het ook heel leuk om van anderen te leren, dus het mooiste zou zijn als er steeds meer mensen gebruik gaan maken van de tuin waardoor er kruisbestuiving aan kennis ontstaat. Haar familie geniet inmiddels ook van de tuin en dat maakt het nog leuker. Haar zoon woont in dezelfde straat als de tuin en is ook dol op de natuur. Als hij meer tijd heeft, gaat hij ook meer meewerken in de tuin. Ik zie een twinkeling in Karins ogen als ze over haar zoon praat. Ze vertelt dat ze een hele sterke band met hem heeft. Nu woont Karin nog in Scharn en daar heeft ze een klein postzegeltuintje. Daar geniet ze ook van maar de afstand vermoeilijkt wel het contact met deze tuin. In de toekomst gaat ze waarschijnlijk op de Mergelweg wonen, waardoor het gemakkelijker is werk, tuinieren en privé met elkaar te verweven.

Karin vertelt nog dat ze laatst meegedaan hebben met de Groene Helden Prijs van het IVN. Ze waren laatste geworden, maar dat vindt ze helemaal niet erg. Het belangrijkste voor haar is dat mensen straks ook, net zoals haar, gaan genieten van deze prachtige plek en dat daarmee misschien een groen zaadje bij eenieder die de tuin bezichtigt ontstaat. Ga zeker eens kijken en laat je verrassen door het adembenemende uitzicht.

Collage Karin Durlinger

Door: Frederique Pronk