ontwerp & realisatie >> edening

groene gezichten

Groen gezicht: Misjel Lemmens

Misjel Lemmens

als je zelfvoorzienend gaat leven kies je altijd voor een biologisch aanpak

Deze maand interview ik als groene gezicht Misjel Lemmens. Hij is biologisch boer en regelt het reilen en zeilen rondom de bio markt in Maastricht en Sittard. We hebben bij hem thuis op zijn boerderij afgesproken. Ik arriveer iets te vroeg en zie hem net instappen in zijn LimBio bus. LimBio Tuin van Gronsveld, zo heet zijn boerenbedrijf. Hij wil nog even asperges halen bij de Poshoof. Die zal hij de dag erna verkopen op de bio markt in Maastricht. Ik spring bij hem in zijn busje en geef aan dat ik hem tijdens de rit zal interviewen. Het is leuk praten met hem. Overal waar we rijden heeft Misjel wel een geschiedenis mee. Ik kom al snel te weten dat het boeren er al van jongs af aan bij hem in zat. Zijn opa en oma hadden een eigen boerderij in Schimmert, waar hij als jonge jongen graag vertoefde.

De vader van Misjel was de enige zoon die de kans kreeg om te studeren en werd arts. Bij Misjel thuis in Maastricht was het boerenleven daardoor niet fysiek aanwezig. In de weekenden en vakanties daarentegen zochten ze als gezin wel het ouderlijk huis op en werkte hij mee op de boerderij. De geuren van stront en de zure mestlucht vond hij aangenaam ruiken. Het werk sprak hem ook enorm aan. Tijdens deze bezoekjes werd zijn voorliefde voor het boerenleven geboren.

Na zijn middelbare school kiest Misjel voor de studie culturele geschiedenis in Amsterdam. Daar leeft hij een sociaal en vrij bestaan. De huizen waar hij in woont zijn voornamelijk kraakpanden waar hij met meerdere mensen woont. Na zijn studie is hij werkzaam voor een reisorganisatie als cultureel gids in Egypte.

Misjel is een echte familieman, maar ondanks dat voelt hij sterk de behoefte zijn droom waar te gaan maken in het buitenland. Na heel veel vooronderzoek emigreert hij samen met zijn vriendin naar Spanje. Ze kiezen voor een vervallen dorpje in de Catalaanse Prepyreneeën. Het is een plek boven in de bergen waar werkelijk niets meer is dan een aantal verwaarloosde huizen. Ze weten dat ze geheel op hun zelf zijn aangewezen en dat ze dus zelfvoorzienend moeten gaan leven. Dit is waar ze zo lang naar hadden uitgekeken. Daar beginnen ze hun droom te leven. Eigenlijk gaan ze een stukje evolutie opnieuw beginnen op deze plek. Geen hulp van buitenaf, alleen maar een stel handen en de natuur. Daar ontdekt Misjel dat als je zelfvoorzienend gaat leven, je altijd kiest voor een biologisch aanpak. Je leeft van je eigen oogst en zult dit met de grootse zorg verzorgen. Je zult nooit gif gebruiken, omdat je weet dat je het zelf moet opeten en dat de grond ook nog gezond moet zijn voor je nageslacht.

Van een plek zonder enige voorzieningen, met alleen een dak boven hun hoofd en veel land groeide het dorpje uit tot een idyllisch plaatsje. Langzaam kwamen er ook meer mensen wonen en er werden ook kinderen geboren. Misjel woonde hier vele jaren samen met zijn vriendin, dochter, zoon en een kudde met geiten. Toch kwam er een punt waarop ze besloten terug te gaan naar Nederland. De kinderen werden groter en ze hadden het idee dat het beter was voor de kinderen om op te groeien in een meer bewoonde wereld. Daarnaast deed zich een mogelijkheid voor de boerderij waar ze nu wonen over te nemen van een oom. Ook werd de moeder van Misjel al ouder en wellicht zou ze wel wat hulp kunnen gebruiken. Daarnaast had het landleven ook zo zijn tol geëist. Hun lichamen hadden onder het zware werken geleden. Tijd voor een nieuw avontuur dus.

In Gronsveld gaan ze wonen op een prachtige boerderij met veel land en hoogstam fruitbomen. Misjel begint hier zijn boerenbedrijf. Uiteraard kiest hij voor de biologische manier. Hij heeft zijn eigen hoogstamfruit, waaronder voornamelijk vergeten varianten, dat hij deels verkoopt en waarvan hij deels stroop en sappen maakt. Verder teelt hij zijn eigen groenten.

Op een bepaald moment kan hij het reilen en zeilen overnemen van de biologische markt in Maastricht en Sittard. Dit ziet hij als een mooie kans. Hij staat hier met een eigen kraam, waar hij een groot assortiment aan biologische groente en fruit aanbiedt. Deze producten probeert hij zo veel mogelijk uit de lokale euregio te halen, zodat het vers en betaalbaar is. Verder verkoopt hij hier ook zijn eigen producten. Hij gaat vol voor de bio markt en vindt dit echt leuk om te doen. Binnenkort krijgen ze een nieuw logo waarmee ze zich beter kunnen presenteren. Consumenten mogen weten dat de producten die tijdens deze markt verkocht worden, ontstaan zijn vanuit een ambacht en met trots en passie worden vervaardigd. Hier verkopen zij alleen het beste voor de consumenten en belasten daarmee zo min mogelijk de omgeving. Dat is iets waar supermarkten niet tegenop kunnen lijkt mij.

Collage Misjel Lemmens

Voor meer informatie over Limbio Tuin van Gronsveld: www.limbio.nl

Door: Frederique Pronk