ontwerp & realisatie >> edening

groene gezichten

Groen gezicht: Michel Cabbolet

Michel Cabbolet

de flora en fauna hebben echt veel te lijden door onbewust toedoen van de mens, blijf alsjeblieft op de paden

Tijdens de boomfeestdag in Maastricht tref ik mijn oud-klasgenoot Michel Cabbolet. Michel is boswachter bij Staatsbosbeheer en is werkzaam binnen de regio Zuid-Limburg. Reden genoeg om ons nieuwe Groen Gezicht te worden. Voor ons interview mag Michel een mooie inspirerende groene locatie uitzoeken. Hij hoeft daar niet lang over na te denken. Hij kiest voor het Bunderbos. Hij vertelt dat hij nu zijn droombaan heeft gevonden en dat hij binnen deze functie enorm gelukkig is. Zijn dankbaarheid is groot, mede omdat hij uit enorm veel sollicitanten is gekozen. Vroeger was Michel een klein jongetje. Nu, 20 jaar later, loop ik naast een beer van een vent die veel zelfvertrouwen uitstraalt.

In zijn jeugd speelde hij graag buiten. In het dorp waarin hij opgroeide in Noord-Limburg was daar genoeg ruimte voor. Gelukkig was er binnen de vrije school ook veel oog voor de natuur. Dit heeft hem waarschijnlijk een mooie voedingsbodem gegeven. Michel heeft na de middelbare school een tijd in dienst gezeten. De verdiensten waren goed, maar daar had je dan ook alles mee gezegd. Na zijn dienstverband is hij gaan werken als kelner bij Château Neercanne. Zijn groene hart kriebelde toen al, waardoor hij de stap wilde zetten naar een groene studie. Hij had zijn pijlen gericht op de Helicon in Arnhem, maar doordat hij geen geschikte stageplek kon vinden moest hij dit laten varen. Hij werkte twaalf jaar lang bij een boomkwekerij. Door een bedrijfsongeluk kon hij daar niet meer werken. Het was een zware tijd, waarbij hij ervoor koos om toch de schoolbanken weer te bezoeken. Hij volgde alsnog een soortgelijke opleiding als bij Helicon, maar dan op een hoger niveau. Tijdens deze periode was hij ook werkzaam bij het CNME. Hij hield zich daar bezig met het natuurbeheer. Door zijn stage kwam hij in aanraking met Staatsbosbeheer en via deze weg rolde hij uiteindelijk in zijn huidige functie.

Tijdens ons gesprek bevinden we ons op mooie plekken in de natuur. Het gesprek is grappig en springt van de hak op de tak. Persoonlijke verhalen worden onderbroken om het schoons te bespreken dat we onderweg tegenkomen. Zo staan we ook even oog in oog met een jong hert. Het voelt magisch om het beestje in de ogen te mogen kijken. Voor Michel is dit niet onbekend. Hij heeft gisteren nog een jong hert uit de draden moeten bevrijden. Het is heel triest zegt hij: "De flora en fauna hebben echt veel te lijden door onbewust toedoen van de mens. Als boswachter heb ik dan ook steeds meer een functie naar buiten te treden om mensen te informeren. Het is vaak onwetendheid, dus educatie zou dit kunnen doorbreken."

Wat Michel vooral wil, is jonge kinderen inspireren om ze meer te verbinden met de natuur. Hij weet als geen ander wat de natuur voor moois te bieden heeft. Kinderen kunnen in de natuur een andere kant van zich laten zien. Binnen de schoolbanken komt niet ieder kind goed uit de verf. Reden te meer om het aanbod op school te verruimen met natuureducatie.

Ik ben onder de indruk van zijn brede kennis over de flora en fauna en hoe alles met elkaar in verbinding staat. Met deze kennis probeert hij verbeteringen aan te brengen binnen zijn werkgebied. Daarnaast is hij verantwoordelijk voor het goed toegankelijk maken en houden van de publiekelijke natuur. Zo heeft hij laatst een mooi bruggetje binnen dit gebied weten te realiseren, waardoor het wandelpad beter begaanbaar is. Het bruggetje is tot stand gekomen door gebruik te maken van de meest lokale en duurzame materialen. Ook probeert hij op sociaal vlak iets bij te dragen. Het bruggetje is gebouwd door mensen die lopen bij de reclassering. Michel neemt zijn werk serieus en gaat daarbij verder dan wat van hem verwacht wordt. Wat hij heel fijn zou vinden is als mensen zoveel mogelijk op de paden zouden blijven als ze gaan wandelen in het bos. Voor mountainbikers geldt dit eigenlijk nog meer. Die nemen namelijk vaak routes, waarbij ze sporen toe-eigenen van bewoners uit het bos. Het is duidelijk dat Michel de natuur hoog heeft zitten. Hij wil mensen bewust maken dat we de natuur moeten koesteren en met respect moeten behandelen. Ik heb veel geleerd vandaag. Ik zal voortaan met meer respect voor de natuur in de bossen wandelen.

Collage Michel Cabbolet

Voor meer informatie over Staatsbosbeheer:
www.staatsbosbeheer.nl

Door: Frederique Pronk