ontwerp & realisatie >> edening

groene gezichten

Groen gezicht: Martia Tersteeg

Martia Tersteeg

mijn kracht zit in het verbinden van mensen met elkaar, met hun voedsel en met hun omgeving

Het is vandaag een hele koude dag. Het kwik ligt onder het vriespunt. Toch besluiten we het interview in de Tapijntuin te houden. Martia Tersteeg ontvangt mij in haar tuinkas met thee en lekkers. Aan de binnenkant hangen uien en knoflook te drogen en met die prachtige glazen achterwand, bekleed met ijs, levert dit een mooi plaatje op. Ik vraag Martia naar haar jeugd. Ze is opgegroeid in de stad Den Haag. Ze heeft de oorlog nog meegemaakt en weet nog hoe arm ze het in haar jeugd hadden. De schaarste die er was in de hongerwinter aan het einde van de tweede wereldoorlog zorgde ervoor dat alleen Martia nog thuis kon wonen. De andere vijf kinderen werden bij andere gezinnen ondergebracht.

Martia had al op jonge leeftijd een grote drang naar vrijheid. Op haar 18de besloot ze op kamers te gaan. Ze woonde en werkte in Utrecht en bekostigde haar onderhoud geheel zelf. Ze was apothekersassistente en daar kon ze prima van rondkomen. Ze ontmoette haar eerste man met wie ze vier kinderen kreeg. Ze vond het heerlijk en genoot enorm van het moederschap. Door het beroep van haar toenmalige echtgenoot (arts) verhuisde ze naar het zuiden (Bemelen). Ze had haar handen vol aan het gezin, de hond en de grote tuin. Toen de jongste van de vier kinderen naar de kleuterschool ging, bleef Martia niet stilzitten. Ze volgde een opleiding tot schoonheidsspecialiste. Dit gaf haar niet de juiste voldoening. De opleiding tot huidtherapeut sprak haar meer aan. Het gaf haar veel voldoening mensen te helpen die met een huidprobleem te maken hadden.

Haar huwelijk hield geen stand. Martia wilde op eigen benen weer verder. Ze verhuisde naar Maastricht en had nog twee thuiswonende kinderen waar ze voor zorgde. Ze besloot een eigen praktijk te beginnen. Haar praktijk liep al snel heel goed. Ze ontwikkelde in die tijd haar eigen unieke massagetechniek die gericht was op het verinnerlijken van jezelf. Ze kreeg de kans deze techniek tijdens een conferentie in Wenen te presenteren. Een man in de zaal vroeg na afloop of ze de techniek kon doceren in Rotterdam. Dat heeft ze 25 jaar lang gedaan. Een keer per week gaf ze daar les en ze heeft honderden mensen de techniek geleerd. De techniek maakte gebruik van muziek, massage, aromatische oliën en het stimuleren van de meridiaan doorstroming. Het was in die tijd best afwijkend en vernieuwend. Martia ontmoette haar nieuwe liefde met wie ze inmiddels al 21 jaar gelukkig getrouwd is. Nadat ze stopte met haar praktijk werd ze fulltime muzikante en beeldhouwster, vroeger in klei en later in steen.

In 2011 ontstaat het eerste zaadje voor het beginnen van haar eigen stadstuin. Ze interviewt Michel Onfray voor Slow Food. Ja, Martia schrijft ook nog eens blogs voor deze food beweging. Met hem praat ze in Argentan over zijn Université du Gout oftewel de universiteit van de smaak. Hij is zeer actief in de opstart van een tuin in de stad om mensen weer te laten herintreden binnen de maatschappij. Dit interview zorgt bij Martia voor nog een grotere wens om een stadstuin te beginnen in Maastricht.

Ze gooit overal wat balletjes op dat ze de wens heeft voor een stadstuin in het stadspark. Ze wil graag kinderen weer in aanraking brengen met echte smaken en gezond eten. Ze gaat de verbinding aan met de universiteit van Maastricht, de provincie, de gemeente en het CNME. Het blijkt geen gemakkelijk traject op deze plek iets te starten, maar ondanks de vele weerstand lukt het haar uiteindelijk toch een stukje tuin te bemachtigen. Inmiddels is de Tapijntuin al veel besproken, ook al is het bestaan van de tuin nog erg jong. Martia: "Nelle Driessen van het CNME ontwierp de tuin. De gemeente zorgde voor een hek. De heidemaatschappij zorgde voor een waterpomp. De provincie gaf subsidie waarmee we onder andere onze tuinman konden aanstellen. Zuivere grond werd gesponsord. Inmiddels is er een houten vlonder, tuinkas en een prachtige tuin gerealiseerd. Zonder een fantastisch bestuur, de vrijwilligers en de vele hulp was zoiets nooit van de grond gekomen. Nu komen kinderen van de school van Sint Pieter om de twee weken bij ons tuinieren onder begeleiding van het CNME."

Martia heeft nog vele ambities. Zo wil ze binnenkort met een bus waarin een keuken zit, op pad gaan om op scholen kinderen smaaklessen te geven. Ook wil ze graag met die bus op evenementen gaan staan. Sinds kort hebben ze op een paar meter van het land een heus proeflokaal. Haar kracht zit duidelijk in het verbinden van mensen met elkaar, met hun voedsel en met hun omgeving. Op 19 maart organiseert ze vanuit de tuin een symposium waarbij gezondheid, voeding, natuur, bewustwording en verbinding centraal staan.

Collage Martia Tersteeg

Voor meer informatie over Martia Tersteeg: www.martiatersteeg.nl
Voor meer informatie over de Tapijntuin: www.tapijntuin.nl

Door: Frederique Pronk