ontwerp & realisatie >> edening

groene gezichten

Groen gezicht: Jeroen Maas

Jeroen Maas

door om te denken en te gaan voor een ondertunneling komt er een groene oase in het hart van Maastricht

Tijdens de jaarlijkse boomfeestdag, dit jaar in Den Bosch, ontmoet ik Jeroen Maas. Volgend jaar zal dit evenement in Maastricht plaatsvinden. Hij is hier samen met de gemeente aanwezig om vooronderzoek te doen naar dit feest. Het valt me op dat hij enorm sociaal is en makkelijk gesprekken aanknoopt. Tijdens ons gesprek praten we voornamelijk over het A2 project in Maastricht. Hij is hier omgevingsmanager vanuit een functie bij Rijkswaterstaat. Hij zegt dat het project in de afrondingsfase zit en dat hij het zal missen. Zijn werkzaamheden zijn nu al geleidelijk aan het afnemen. Zo kan hij al langzaam aan het idee wennen als hij in december stopt.

Ik wil weten waarom hij juist dit project zo gaat missen. Jeroen: “De projecten waar ik normaliter aan werk, brengen een verbetering aan het verkeersnetwerk, maar daarvoor doe je wel een aanslag op het gebied daaromheen. In Maastricht is er gekozen voor een geheel andere aanpak, waardoor er juist meer ruimte is gekomen voor nog meer groen en levendigheid in de stad.” Tja nu hij over groen begint, word ik nieuwsgierig. Dit moment leent zich echter niet om nog meer te vragen, dus plannen we een dag waarop ik hem mag interviewen.

We zetten het gesprek voort op zijn kantoor in het MVV-stadion. Vanuit het raam kijk je zo uit op de opening van de tunnel. Ik vraag hem of hij eigenlijk zelf een beetje groene handen heeft. Jeroen: “Ik ben opgevoed door ouders die beiden bioloog waren, maar ik heb zelf een hele andere kant gekozen. Zo studeerde ik civiele techniek in Delft. Dit is wel het tegenovergestelde van waar mijn ouders zich mee bezig hielden.” Hij geeft toe dat hij niet actief bezig is met groen. Hij geniet wel van vakanties, waarbij wandelen centraal staat en het liefst in de bergen. Ook vindt hij het belangrijk dat hij in een groene gezonde omgeving woont. Maar zelf met zijn handen in de aarde? Nee, daar is hij te onrustig voor. Daarvoor dienen zich ook te veel andere leuke dingen aan.

Wat Jeroen wel goed vindt is dat er binnen de aanbouw van wegen steeds meer rekening wordt gehouden met de flora en fauna van zo’n gebied. De tijd is voorbij waarbij zonder nadenken natuurgebieden ten koste gingen van nieuwe aanbouw van bijvoorbeeld autowegen. Nu ligt meer de uitdaging in hoe we deze werelden meer samen kunnen laten gaan.

Ik vraag hem nog eens waarom het A2 project zo bijzonder voor hem is. Jeroen: “De belangrijkste reden is dat hier in Maastricht een verbetering is ontstaan op alle vlakken. Normaliter halen we bijvoorbeeld groen weg van de mensen en komt er meer steen voor terug. In Maastricht komt er een groene oase in het hart van Maastricht en een prachtig stukje natuurgebied in het oosten van Maastricht is behouden gebleven. Dit is allemaal mogelijk geworden door om te denken en te gaan voor een ondertunneling. Door de groene loper die op het dak van de tunnel komt, zal het oosten weer met het westen van Maastricht verbonden worden. Eigenlijk wordt alles nu mooi met elkaar verbonden. Men kan vanuit het noorden makkelijk richting het zuiden gaan. En dit kan allemaal zonder dat wij Maastrichtenaren al te veel last hebben van het verkeer.” Hij hoopt dat hij ooit nog eens binnen zo’n bijzonder project mag meedraaien.

Binnenkort start Jeroen aan een nieuw A2 project in Midden-Limburg. Binnen dit project wordt ook aan het landschap en de natuur gedacht. Het is niet zo mooi en groots als in Maastricht. Er komen twee nieuwe onderdoorgangen onder de A2, waardoor er genoeg ruimte blijft voor groen. Ook is hij bezig om iets te gaan betekenen in Maastricht met betrekking tot meer groen in de stad. Nu kan hij daar nog niet openlijk over vertellen. Hij maakt me nu wel heel nieuwsgierig.

Hij is in ieder geval heel trots dat hij iets moois heeft mogen brengen aan Maastricht en dat binnenkort zijn oudste zoon iedere dag over de groene loper naar school zal fietsen. Wie weet denkt de jongen dan aan zijn vader die daar een bijdrage aan heeft mogen leveren.

Collage Jeroen Maas

Door: Frederique Pronk