ontwerp & realisatie >> edening

groene gezichten

Groen gezicht: Jan Gubbels

Jan Gubbels

door de straatfeesten ontstond er een hechte band tussen de oude bewoners, de nieuwe bewoners en de bewoners een stuk verderop

Deze keer interview ik Jan Gubbels, die samen met een aantal straatgenoten een paar jaar geleden de Heerderweg begon om te toveren tot een groene oase. Nu zijn er steeds meer buren bij betrokken geraakt en beheren enkele bewoners zelfs een eigen stukje openbaar groen. Inmiddels is er ook enige samenwerking ontstaan met de gemeente. Het team van Mijn Groen Maastricht en de bewoners hebben zo nu en dan overleg. Het ambtelijk team is geïnteresseerd in het reilen en zeilen in deze straat en voornamelijk op het gebied van groen.

Jan vertelt dat er een sterke band was tussen de oude bewoners toen hij hier kwam wonen. Jan: "Door de georganiseerde straatfeesten ontstond er ook tussen de oude bewoners, de nieuwe bewoners en de bewoners een stuk verderop in de straat een hechte band. Deze feesten hebben de saamhorigheid vergroot. De straatfeesten waren toen al fantastisch en dat zijn ze nog steeds." Jan heeft goede herinneringen aan de vele thema’s die tijdens de straatfeesten voorbij zijn gekomen. Jan: "Iedereen deed dan zo enorm zijn best om met zo’n thema aan de slag te gaan en zijn vensterbank, raam en soms zelfs zijn gevel om te toveren binnen het thema. Tegenwoordig vieren wij ons straatfeest nog steeds, maar wel wat kleiner. Wij hebben door de jaren heen een enorme hechte band met elkaar opgebouwd. Mensen kennen elkaar hier goed, waardoor we ook weten wanneer iemand zorg nodig heeft. In de straat passen we geregeld mantelzorg toe."

Jan is gezellig en sociaal, dat merk je meteen. Tijdens ons gesprek zijn er al diverse mensen gepasseerd die even een praatje met hem maken of hartelijk naar hem zwaaien. Hier in deze straat is buiten op een bankje zitten meteen een sociale activiteit merk ik. Jan: "Het plaatsen van deze bankjes voor een aantal huizen was ook bedoeld om mensen meer met elkaar te verbinden. Nu er meer groen in de straat is aangebracht merk je dat er nog vaker gebruik van wordt gemaakt. Ouderen die verderop woonachtig zijn in het zorgcentrum van Envida komen hier heerlijk zitten genieten van de schoonheid en maken dan ook wel eens een praatje. Ook zie je dat toeristen die overnachten in Novotel en Van der Valk genieten van deze straat. Laatst is er zelfs een bus chinezen gestopt en hebben ze hier hun ogen uitgekeken en flink wat foto’s gemaakt. Alles stond toen wel in bloei."

Jan maakte een aantal jaar geleden, geïnspireerd door twee huishoudens vooraan in de straat, een start voor zijn huis door het groen langzaamaan iets persoonlijker te maken. Iedere keer als hij dan zijn gordijnen opensloeg of voor zijn huis zat, genoot hij van zijn mooie uitzicht en dat doet hij nog steeds. Het heeft hem ook wel eens frustraties gebracht, zeker op die momenten wanneer hij iets prachtigs had aangebracht en het door onkunde doodleuk werd uitgerukt door groenvoorziening. Jan: "Enkele buurtbewoners snapten ook niet waarom ik dit groen ging onderhouden. Dit soort werkzaamheden hoorden toch bij de gemeente." Nu is Jan blij dat hij zich nooit heeft laten ontmoedigen. Het resultaat mag er zijn en door de straat heen zie je leuke variaties aan groen.

Jan is niet per se heel groen opgevoed. Hooguit had hij familie met een boerenachtergrond, maar of hem dat nou heeft gebracht tot dit groen-doen dat weet hij niet. Jan kan wel genieten van de natuur. Zo vindt hij bossen ook erg mooi. Planten boeien hem ook zeker en nu hij geregeld zelf met zijn handen in de aarde wroet, komt dit steeds meer naar voren. Jan is een echt mensen-mens en ik snap dan ook goed dat hij een opleiding heeft genoten als Nederlands docent. Momenteel begeleidt en adviseert hij studenten, die te kampen hebben met dyslexie en andere problematieken. Op zijn LinkedIn profiel omschrijft hij het als volgt: Support students in not regular circumstances to graduate succesfully. "Het is heel dankbaar werk", geeft hij aan. "Je zaait iets bij deze jong volwassenen wat meestal later pas tot bloei komt. Daar ben je dan vaak niet getuige van en dat is jammer. Heel soms komt het voor dat een student me na enkele jaren benadert en me bedankt voor wat ik toen tegen die persoon heb gezegd. Dat is super om te horen, maar de meeste keren moet ik er op vertrouwen dat wat ik heb bijgedragen ook later tot bloei zal komen."

Het zijn leuke verhalen die Jan vertelt en helaas kan ik er maar enkele toelichten. In ieder geval bruist het hier in de straat aan divers talent en sinds kort heeft de buurtwinkel ‘t Steelpannetje de straat nog meer allure gegeven. Reden genoeg om zelf eens een bankje te bezoeken en dan kijken of je iemand aantreft die ook zo gepassioneerd kan vertellen.

Collage Jan Gubbels

Door: Frederique Pronk