ontwerp & realisatie >> edening

groene gezichten

Groene Gezichten: Jan Heijnen en Diana Keulen

Jan Heijnen en Diana Keulen

het plantsoen is een mooi stukje natuur geworden midden in de stad met ruimte voor vogels, insecten en andere diertjes

Vandaag heb ik afgesproken met Jan Heijnen en Diana Keulen. Ik wil hen graag interviewen over het Minister Goeman Borgesiusplantsoen dat ze al enige tijd zelf onderhouden. Ik bel aan op het afgesproken adres en een opgewekte Diana doet open. Ze zegt enthousiast: “Je brengt geluk”, want een paar seconden geleden heeft ze eindelijk haar kat terug gevonden die al een week vermist was. Nog een beetje uitgelaten laat ze me binnen en vertelt dat Jan, die ooit de start maakte met het plantsoen, zo aanschuift. Ik besluit nog even in de tussentijd het plantsoen te bekijken. Dit geeft Diana wat ruimte aandacht aan haar kat te geven. Ik sta versteld van het enorme oppervlakte dat al jaren door een aantal omwonenden wordt onderhouden. Zelfs in de winter ziet het er beeldig uit en is het een heus groen pareltje. Wat een rijkdom om zo voor je huis zo’n overvloed aan natuur te hebben. Ik wil hier heel graag terugkomen als alles in bloei staat. Dat levert vast mooie plaatjes op.

Intussen is Jan ook gearriveerd. We krijgen een heerlijke kop thee en beginnen ons gesprek. Jan vertelt dat de gemeente in 2004 met de mededeling kwam het plantsoen om te vormen naar een plantsoen met alleen maar gras. Enkele bewoners vonden dit jammer en samen besloten ze het onderhoud op te gaan pakken. Ze waren in het begin met ongeveer 10 man sterk en zeer enthousiast. In het begin verzorgden ze het plantsoen voornamelijk zoals de gemeente dat voorheen deed, maar ze merkten al snel dat dit behoorlijk in de kosten liep. Ze waren genoodzaakt het anders aan te pakken. Jan: “Eigenlijk kom je dan automatisch uit op vaste planten, omdat je dan eenmalig investeert. Onderling waren de meningen best verdeeld over hoe het plantsoen er in de toekomst uit moest komen te zien. Door deze verdeeldheid haakten er helaas een aantal mensen af. Uiteindelijk waren we nog maar met drie man sterk die het onderhoud bleven doen. Het uiterlijk veranderde van een aangeharkt plantsoen naar een meer levendige tuin, waar ruimte kwam voor een diversiteit aan flora en fauna. Helaas weet niet iedereen deze vorm van tuinieren te waarderen.” In die periode plaatsten ze ook 60 vogelhuisjes om zo een vogeltuin te creëren. Enkelen worden bewoond door vogels. Jan geeft aan dat de katten uit de buurt het wel lastig maken voor de vogels en de droom een vogeltuin te zijn is eigenlijk een beetje verzwakt hierdoor. Diana weet hoe Jan over de vele katten denkt. Hij schuift het niet onder stoelen of banken. Zelf heeft ze drie katten en doet ze haar uiterste best de overlast te beperken. Diana: “Maar het blijven jagers die beestjes, dus vogels zullen op hun hoede moeten blijven.”

Diana is 10 jaar geleden hier komen wonen en wilde meteen mee participeren. Ze is blij dat het plantsoen een mooi stukje natuur is geworden en dat zo midden in de stad. Er is ruimte voor insecten en andere diertjes en draagt daarbij mee aan een grotere biodiversiteit. Voor haar is het dan ook soms best slikken dat mensen zoiets waardevols als dit graag zouden inruilen voor een parkeerplaats. Zolang ze genoeg mensen hebben, waarmee ze het plantsoen kunnen onderhouden, hoeven ze niet bang te zijn voor een andere bestemming als deze. Daarnaast is het doel binnen de gemeente Maastricht zoveel mogelijk groen terug te brengen in de stad, dus dat zit wel snor. Jan en Diana geven wel aan dat de tuin zoals hij nu is teveel werk met zich meebrengt. Ze zijn samen in overleg met de gemeente hoe ze dit nu anders kunnen gaan aanpakken. De tuin zal in de toekomst een nieuwe look moeten ondergaan, waardoor het iets strakker zal worden en daarmee onderhoudsvriendelijker. Jan en Diana geven aan dat dit waarschijnlijk goed gewaardeerd zal worden door de omwonenden. Zelf houden ze meer van hoe het er nu uitziet.

De komende tijd zullen ze weer langs de deuren gaan om mensen te vragen mee te participeren. Ze hebben het volste vertrouwen dat er zich weer nieuwe mensen gaan aanmelden. Ik merk op dat zo’n buurttuin best veel tijd kost en veel van die tijd zit in de communicatie hierover. Knap hoe ze dit nu al 14 jaar samen doen. Diana en Jan geven aan dat ze weer met volle moed van start zullen gaan in het nieuwe voorjaar samen met John en nog een aantal bewoners. Ze kijken wel uit naar een tuin die hopelijk in de toekomst eenvoudiger in onderhoud zal zijn, zodat er meer ruimte komt voor genieten en lekker samen eten en drinken met zoveel mogelijk buurtbewoners.

Collage Jan Heijnen en Diana Keulen

Door: Frederique Pronk