ontwerp & realisatie >> edening

groene gezichten

Groen gezicht: Fred Verseijden

Fred Verseijden

ik ben er trots op om voor een stad werkzaam te zijn waar ze gifvrij te werk gaan voor flora en fauna

Ik heb een gesprek met Fred Verseijden. Hij is werkzaam als faunabeheerder voor de gemeente Maastricht. Bij het maken van een afspraak, vraag ik aan Fred om een locatie te kiezen. Hij wil graag afspreken in het stadspark, zittend tegenover de hertjes, net voorbij de volière. Wij nemen plaats op het door hem gekozen bankje. Hij werd ooit, al zittende op dit bankje, aangesproken door een zekere Olaf op den Kamp. Olaf vertelde Fred dat de oehoe uil jonkies had. Hij gaf aan dat het rattengif, dat Fred gebruikte voor het verjagen van ratten, schadelijk en zelfs dodelijk zou kunnen zijn voor deze opgroeiende diertjes. Ratten zijn voedsel voor verschillende dieren. Olaf vroeg om het gifgebruik stop te zetten voor een periode van een half jaar. Fred ging de uitdaging aan en was verbaasd hoe de fauna in dit park zich had weten te ontwikkelen. Er was in een half jaar tijd een grote diversiteit aan diertjes bijgekomen en er waren geen rattenplagen zichtbaar. Fred zag dat dieren als de hermelijn, wezel, slechtvalk, stadsvos en het torenvalkje weer leefden in dit park. Maastricht gebruikte toen al geen gif meer voor zijn flora en vanaf deze ontdekking, werd ook het gebruik van gif voor de fauna stilgelegd. Dit zorgde ervoor dat Maastricht een zeer natuurlijke stad werd. Fred is enorm trots dat hij werkzaam mag zijn in een stad waar deze besluiten genomen worden.

Fred komt oorspronkelijk uit Rotterdam, maar verhuisde al op jonge leeftijd naar Maastricht. Hij groeide op in de buurt Limmel, waar de natuur nog overvloedig aanwezig was. De Beatrixhaven was toen nog geheel ongerept natuurgebied. Fred speelde hier soms dagen aan een stuk, alleen met de diertjes die hij tegenkwam.

Fred ging op jonge leeftijd werken. Voor een studie was er geen ruimte. Zo had hij diverse fabrieksbaantjes. Deze banen gaven weinig zekerheid. Hij maakte de overstap naar de gemeente. Zijn eerste functie was stadsreiniger. Hij kon een bijscholing doen. Daar bleek al snel dat Fred erg hoge cijfers haalde. Er werd aan hem gevraagd wat hij graag voor werk zou willen doen. Fred wilde graag dierenarts worden, maar hij moest binnen een gemeentelijke functie kiezen. Hij koos voor stadsecoloog en daar was wel ruimte voor. Hij ging aan het KAD (Kennis Advies Dierenplagen) in Wageningen studeren. Dit was een 2,5 jarige opleiding, maar Fred ronde deze opleiding cum laude af in 1 jaar.

Na deze studie werd hij reserve rattenvanger. Na het overleiden van de rattenvanger van Maastricht, nam hij de functie geheel over. Het werk was eenzijdig en gaf hem weinig uitdaging. Zijn opleiding had hem veel kennis gebracht, maar hij kon deze kennis niet kwijt in zijn werk. Hij besloot op eigen initiatief op markten te gaan staan en daar kleine lesjes te verzorgen om zo zijn kennis over te brengen aan de mensen. Dit bleef niet onopgemerkt en de vraag kwam om de samenwerking aan te gaan met het CNME om één uur per week een les te verzorgen op scholen.

Ook bleek dat alle bedrijven in Maastricht afzonderlijk een bestrijdingsdienst inhuurde. Fred mocht één jaar proef draaien om te kijken of hij het faunabeheer kon gaan doen voor al deze bedrijven. Dit ging goed en zo rolde Fred van het ene in het andere. Hij creëerde zo steeds meer zijn huidige werk. In Borgharen wordt hij door kinderen de stadsboswachter genoemd. Tsja, dat klinkt toch ook beter voor kinderen dan faunabeheerder.

Fred is een echte idealist. Zo neemt hij naast zijn werk contact op met bedrijven waar hij een bijdrage kan leveren aan een duurzamere samenleving. Hij is momenteel in gesprek met Intratuin om te kijken of hij in de winkel mensen kan informeren over het gifvrij te werk gaan. Hij hoopt dat mensen daardoor aangezet worden een betere keuze te maken in hun koopgedrag. Verder is hij betrokken bij het radioprogramma “Limburgs Land” op L1 Radio. Als gastspreker geeft hij elke zaterdag antwoordt aan bellers met flora en fauna gerelateerde vragen.

Hij hoopt dat de plannen om de groenzones een betere aansluiting met elkaar te laten maken, ook echt gerealiseerd gaan worden. Ook wilt hij er alles aan doen om wilde bijenvolken te laten ontstaan. En als hij dat samen met de jeugd van nu kan gaan doen, gaan zijn ogen helemaal glinsteren. Het zou fantastisch zijn als mensen meer besef krijgen over de voordelen van de wilde natuur.

Over 10 jaar hoopt Fred zijn eigen milieu educatie centrum te hebben aan huis in Itteren. Daar zal de bij en de mier centraal komen te staan. Beestjes waar wij mensen veel van kunnen leren.

Collage Fred Verseijden

Door: Frederique Pronk