ontwerp & realisatie >> edening

groene gezichten

Groen gezicht: Dominique Sleijpen

Dominique Sleijpen

wij mensen mogen ons weer als onderdeel van de natuur gaan zien, waar alles zo mooi met elkaar in verbinding staat en alles een functie heeft

Vandaag interview ik Dominique Sleijpen. Wij hebben elkaar al vaker ontmoet en die ontmoetingen hadden altijd een relatie met de onderwerpen duurzaam, groen en/of gezondheid. Ik ben nieuwsgierig waar ze momenteel mee bezig is en of dit weer gerelateerd is aan deze onderwerpen.

Dominique groeide op in een gezin samen met haar twee broers. Ze weet nog dat ze enorm genoot van de vakanties die ze samen met het gezin maakten. Wandelen in de natuur stond daarbij centraal. Tijdens deze vakanties merkte ze op dat ze een grote voorliefde voelde voor de natuur. In haar studententijd zocht ze naast het studeren en studentenleven de natuur bewust op. Ze ging als vrijwilliger aan de slag bij Natuurtuinen Jekerdal. Daarnaast sloot zij zich ook aan bij een studentenvereniging die veel aan watersport activiteiten deden. Dominique is sportief aangelegd. Het is voor haar dan ook best lastig dat ze momenteel in de vertraging moet in verband met een operatie aan haar knie. Als jong meisje zat ze al bij diverse sporten, maar ze wilde liever net als haar broers op voetbal. Uiteindelijk mocht het dan wel, maar het was niet vanzelfsprekend. Ze speelde mee in het jongensteam tot ze 18 jaar oud was. Dominique: "Zolang die jongens nog niet volgroeid zijn, is er weinig verschil tussen jongens en meiden. Als ze dan rond de 18 jaar zijn, dan zijn ze fysiek sterker en worden de verschillen echt zichtbaar." Met zaalvoetbal heeft ze blessures opgelopen en vermoedelijk is ze daar mee blijven rondlopen. De operatie aan haar knie afgelopen maand is waarschijnlijk nog een souvenir uit die tijd.

Al pratende met haar merk ik dat het niet voor niets is dat Dominique Cultuurwetenschappen is gaan studeren. Het is duidelijk dat ze heel nieuwsgierig is naar het doen en laten van alles om haar heen. Ze is enorm geïnteresseerd in hoe cultuur in relatie staat tot de natuur. Haar masterthesis ging dan ook voornamelijk over dit thema. Dominique: "Alles is zo uit elkaar getrokken in onze maatschappij. Het lijkt mij mooi die losstaande thema's weer met elkaar in verbinding te brengen. Eigenlijk zouden wij mensen meer mogen afkijken van hoe de natuur alles regelt. Alles staat zo mooi met elkaar in verbinding en alles heeft een functie. Wij mensen denken dat we superieur zijn. Eigenlijk is dat best arrogant. Als we ons meer zouden durven openstellen voor de kennis die al aanwezig is binnen de natuur en ons weer als onderdeel ervan zouden gaan zien, dan zouden we veel verder komen."

Na haar studie ging ze naar Peru om daar als vrijwilliger te werken. Dit deed ze via de organisatie Traveller not Tourist. De laatste drie weken van deze reis bracht ze nog door met haar vader. Het reizen met hem maakte het mogelijk om meer van de omgeving te zien. Daardoor zagen ze de meest prachtige stukjes natuur zoals oerwouden en de Colca Canyon. De Colca Canyon is meer dan twee keer zo diep als de Grand Canyon in Amerika. Dominique haar fascinatie voor Peru ontstond toen ze in een fotoalbum van een nichtje aan het kijken was. Ze besloot na het zien van deze mooie foto's om ooit naar Peru te gaan en zo geschiedde.

Weer terug in Nederland volgde ze een studie Culturele antropologie in Utrecht. Dominique: "Wat je eigenlijk leert, is bruggen slaan tussen zaken die nog uit elkaar staan, maar waarvan het beter is ze met elkaar te verbinden. Een voorbeeld hiervan is cultuur en natuur weer samen te brengen." Het verbinden van dingen komt steeds terug in de verhalen van Dominique. Voor haar master doet ze onderzoek naar de biologische landbouw in Limburg. Hierdoor komt ze in contact met diverse biologische boeren en met Don Shepherd. Samen met Don en nog een aantal enthousiastelingen maken ze de start voor LOCOtuinen Maastricht. Het is een lokale coproductie tuin, waarin je als deelnemers en tuinders samen werkt aan lokaal, gezond en eerlijk voedsel.

Momenteel werkt ze aan een project waarbij ze de Limburgse biologische landbouw wil stimuleren, maar ook dat de huidige biologische boeren zich tezamen sterker presenteren. Ze zijn koplopers en daar mogen ze trots op zijn.

Binnenkort wil ze in Schotland leren hoe ze gemeenschappen duurzaam kan opzetten. Het is een opleiding van vijf weken. Dominique: "Het is mijn streven om ooit deel uit te maken van een gemeenschap, waarbij de bewoners in de basis op een lijn zitten. In een kleine gemeenschap van ongeveer 200 man kan alles nog mooi in verbinding met elkaar staan. Worden de aantallen te groot, dan ontstaat vaak wat wij zelf nu ondervinden, namelijk dat dingen los van elkaar komen te staan. Daar gaat het dan vaak weer mis."

Oh en wat ik zeker niet mag vergeten te noemen is dat ik samen met mijn kersverse overbuurvrouw Dominique en een aantal andere straatgenoten de straat ga vergroenen. Het lijkt me enorm leuk om dit samen met haar te gaan doen.

Collage Dominique Sleijpen

Voor meer informatie over LOCOtuinen: www.locotuinen.nl

Door: Frederique Pronk