ontwerp & realisatie >> edening

groene gezichten

Groen gezicht: David Evans

David Evans

eenjarige planten hebben weinig weerstand opgebouwd, ze moeten zo snel mogelijk groeien voor onze consumptie

David Evans, geboren in Canada, is ons nieuwe groene gezicht. Hij is al drie jaar werkzaam binnen het project Tuinzicht Lichtenberg. Wekelijks is hij daar te vinden in de permacultuurtuin. Dit doet hij samen met zijn UWC studenten en participanten van het project. Hij legt uit dat de basis leggen van zo’n permacultuurtuin best intensief is. Nu naar drie jaar hard werken is het prachtig geworden en zijn de werkzaamheden aan het afnemen. De planten waar men veel voor kiest binnen een permacultuurtuin zijn meerjarige planten. Dat scheelt op termijn een hoop werk en het geeft krachtige, gezonde en smaakvolle gewassen. De groenten en fruit die vaak op ons bord belanden komen hoofdzakelijk van eenjarige planten af. Deze gewassen hebben weinig weerstand opgebouwd, omdat ze zo snel mogelijk hebben moeten groeien voor onze consumptie. Ze worden vaak onrijp geplukt en hebben weinig weersomstandigheden moeten doorstaan. Bepaalde voedingstoffen hebben zich daardoor niet kunnen ontwikkelen. Dat is jammer, dit gaat uiteindelijk ook ten koste van onze eigen gezondheid.

David werd geboren in Calgary, maar verhuisde al op jonge leeftijd met het gezin naar Toronto. Zijn ouders waren van Britse afkomst. David werd Brits opgevoed in een Canadese omgeving, wat resulteerde in anders zijn dan zijn klasgenootjes. David heeft een grote fascinatie gekregen voor kinderen die opgroeien in een land, waar ze opgevoed worden door ouders met een andere nationaliteit. Waarschijnlijk komt dit door zijn eigen thuissituatie. Het is dan ook niet gek dat hij nu docent is aan het United World College in Maastricht. Hij kan zich daardoor goed inleven in de kinderen die opgroeien in een mix aan culturen. Hij probeert ze een thuis te geven en hij denkt dat een tuin daarbij kan helpen. David: "In een tuin staat alles met elkaar in verbinding. Je ergens mee verbonden voelen is van belang om je thuis te kunnen voelen." En dat is wat hij de kinderen wil leren: dat ze zich altijd thuis kunnen voelen, daar waar ze ook maar zijn.

David heeft in het verleden mooie initiatieven gerealiseerd op het gebied van groen en duurzaamheid. Zo startte hij in Canada, te midden van de bossen, een zelfvoorzienende woonomgeving. Hij kwam er later achter dat wat hij daar organisch deed, permacultuur genoemd wordt. Hij raakt gefascineerd en leest honderduit over dit onderwerp. Hij ontmoet in Canada zijn vrouw Katinka, een Nederlandse. Ze besluiten ergens anders te gaan wonen. Ergens in een omgeving waar ze beiden de taal en cultuur niet kennen. Dit geeft hun de mogelijkheid zich beiden te ontwikkelen met dezelfde kansen. Ze kiezen voor Mexico-Stad, waar ze beiden als docent aan de slag gaan. De school heeft een eigen tuinhuis waar David een groenproject draait met de leerlingen. In Mexico zijn hun drie kinderen geboren. De stad is echter te gevaarlijk voor dit jonge gezin, waardoor ze Mexico ruilen voor Amsterdam. Ze wonen hier pas kort als zich de kans voordoet voor beiden om les te gaan geven in Maastricht aan het UWC. Deze kans nemen ze met beide handen aan en zo belanden ze in Maastricht. Hij moet weer een groenproject achterlaten wat hij ook daar weer gestart was. Gelukkig heb ik hem kunnen enthousiasmeren voor Tuinzicht Lichtenberg, waardoor hij weer met een tuin in de weer kon gaan. Het voordeel is ook nog eens dat het op loopafstand van zijn huis ligt.

Nu wonen ze al weer een poos in Maastricht en het is ook echt hun bedoeling om hier voor lange tijd te blijven. Helaas moet David stoppen met zijn werkzaamheden voor Tuinzicht Lichtenberg. Sinds kort heeft het UWC namelijk een eigen tuin aangrenzend aan het gebouw, waardoor het veel laagdrempeliger voor de studenten is geworden te participeren in een groenproject. Hij gaat zich daardoor nu toeleggen op deze tuin. Dit stemt hem enorm vrolijk. David: "Nu kunnen we nog meer kinderen verbinden met de tuin en kunnen we makkelijker verbindingen leggen met de schoolkantine. Alle culturen en kennis die de kinderen meebrengen vanuit hun achtergrond kan nu mooi verbonden worden in deze tuin. Wat een rijkdom aan gewassen moeten hier toch kunnen ontstaan. En de kennis die hier weer wordt opgedaan, kan weer verspreid worden over de hele wereld." Want ja, deze kinderen blijven niet in Maastricht. Dit zijn echte wereldburgers die zich waarschijnlijk overal thuis kunnen voelen.

Collage David Evans

Voor meer informatie over UWC Maastricht: www.uwcmaastricht.nl
Voor meer informatie over Tuinzicht Lichtenberg: www.tuinzichtlichtenberg.nl

Door: Frederique Pronk